Οι
δημιουργικές εργασίες είχαν εξαγγελθεί για πρώτη φορά το 1994, εφαρμόστηκαν
αποσπασματικά το διάστημα 1999-2002, και επανέρχονται ξανά στο προσκήνιο με τον
αιφνιδιασμό του Υπουργείου Παιδείας στη μέση της φετινής σχολικής χρονιάς.
Σε ό,τι
αφορά τις Οδηγίες της Γενικής Δ/νσης Σπουδών (αρ. Πρωτ. 220473/Δ2 /23-12-2016
για την εφαρμογή του άρθρου 8 του Π.Δ. 46/2016), έχουμε να παρατηρήσουμε τα
εξής:
Οι
δημιουργικές εργασίες ως μέσο καλλιέργειας της δημιουργικότητας, της
αυτενέργειας και της κριτικής σκέψης των μαθητών, αποτελούν παλιό αίτημα του
κλάδου. Η προχειρότητα όμως με την οποία φαίνεται να σχεδιάστηκε η εφαρμογή
τους από το Υπουργείο, η γραφειοκρατική διαδικασία και οι ασάφειες με τις οποίες
ζητείται να υλοποιηθούν, η χρονική συγκυρία
(μέση σχολικού έτους) που επιλέχτηκε, όπως και το γεγονός ότι δεν έχει
προηγηθεί κανενός είδους επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, οδηγούν στη βεβαιότητα
ότι οι δημιουργικές αυτές εργασίες με τον τρόπο που επιχειρείται να επιβληθούν,
όχι μόνο δε θα λειτουργήσουν σε όφελος
των μαθητών, αλλά θα διαταράξουν την ομαλή λειτουργία των Λυκείων και θα
αυξήσουν ανώφελα το φόρτο εργασίας των
εκπαιδευτικών.
Για να μην
αυτοακυρωθούν επομένως οι δημιουργικές εργασίες μέσα από μια τέτοια
διεκπεραιωτική και αμφίβολης σκοπιμότητας διαδικασία, το Υπουργείο Παιδείας
όφειλε αντί για αποσπασματικές κινήσεις εντυπωσιασμού, να αντιμετωπίσει πρώτα ζητήματα
που βελτιώνουν τους όρους και τις συνθήκες άσκησης του παιδαγωγικού έργου,
κάποια από τα οποία έχει μάλιστα διακηρύξει (Επιμόρφωση, σχολικές βιβλιοθήκες, υλικοτεχνική
υποδομή, κ.ά.), και να στηρίξει τον εκπαιδευτικό που μετά 7 συνεχή χρόνια
μνημονιακής λαίλαπας αγωνίζεται να κρατήσει όρθιο το δημόσιο σχολείο.
Από τις οδηγίες που στάλθηκαν στα ΓΕΛ
και με βάση τη δύσκολη πραγματικότητα που βιώνουν εκπαιδευτικοί και σχολεία,
προκύπτουν τα παρακάτω ζητήματα: